Kiedy moikrewni International wdrożyło nową wersję – turecką a mianowicie akrabaonline.com na początku lipca, niespodziewane trudności dla tureckich genealogów wyszły na jaw: nazwiska w Turcji istnieją od 21 czerwca 1934 roku. Podczas gdy nazwiska w Europie, Północnej Ameryce, czy też Ameryce Południowej są od wieków to zdecydowanie inaczej jest w Turcji.

(zdjęcie: Wikipedia)
Kemal Atatürk, pierwszy prezydent Turcji i założyciel Republiki Tureckiej wprowadził nazwiska w Turcji, gdyż chciał zmodernizować ten kraj. W 1934 – prawo tureckie wdrożyło obowiązek noszenia nazwisk, według standardów europejskich.
Jak więc ludzie odróżniali się wcześniej od siebie nie mając nazwisk? Zamiast nazwisk dodawali religię, rodzinne powiązania albo też i profesjonalny tytuł odnoszący się do pierwszego imienia. Przykład: “Vezir.Azam”, (co oznacza ” Wielki Vizier Azam”). Ponadto, mogli być nazywani nie formalnie, co w efekcie oznacza tylko “Pan” albo “Pani”. Przykład: “Ahmet Bey” (”Bey” oznacza “Pana”)
Jeśli osoba miała formalny tytuł i oznaczał jej polityczny, religijny albo i też militarny status albo rangę to ten tytuł był również użyty dla zwykłych obywateli w życiu prywatnym. Natomiast “Pasha” (najwyższe odznaczenie dla urzędnika państwowego czy też żołnierza) nigdy nie mógł mieć jeszcze prefiksu “Pan”
Dzisiaj większość rodzin posiada łatwo przyswajalne nazwiska, większość została utworzona z standardowego słownictwa. Do popularnych nazwisk należą:
* Ateş: ogień
* Çelik: stal
* Çetin : twardy
* Coşkun: ognisty
Popularną kategorią było tez dostosowywanie nazwisk do historycznych postaci czy mitycznych bohaterów:
* Arslan (Alp Arslan- Sułtan Wielkich Seldżuków)
* Cengiz (Dżyngis-chan)
Przykłady nazwisk w Turcji pokazują ważność kulturową. Country Manager dla Turcji, Pinar Gazel mówi: “Naszym celem jest zaspokojenie potrzeb tureckich genealogów poprzez portal akrabaonline.com“
Jeśli jesteście bardziej zainteresowani tematem nazwisk zapraszamy do naszych Źródeł! (TUTAJ)